വർഷം മുഴുവൻ നാം

  

അവഗണിക്കുന്നവയ്ക്കായി ഒരു ദിവസത്തെ ആഘോഷം

ഫിലിപ്പോസ് വൈദ്യർ

Read in English

കഴിഞ്ഞ ദിവസം പലരും മാതൃദിനം ആഘോഷിച്ചു. ചിത്രങ്ങൾ പോസ്റ്റ് ചെയ്തു, അടിക്കുറിപ്പുകൾ എഴുതി. റെസ്റ്റോറന്റുകൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു, പൂക്കൾ വാങ്ങിക്കൂട്ടി. ലോകമെമ്പാടും അമ്മമാർ പരസ്യമായി ആദരിക്കപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ ഈ ആഘോഷങ്ങളുടെ ഭംഗിക്കപ്പുറം നിശബ്ദമായ ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്:

സ്വാഭാവികമായും ദിവസവും നൽകേണ്ട മൂല്യത്തെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ സമൂഹത്തിന് എന്തിനാണ് പ്രത്യേക ദിനങ്ങൾ ഇത്രയധികം ആവശ്യമായി വരുന്നത്?

ഒരുപക്ഷേ ഈ ആചാരങ്ങളുടെ വർദ്ധനവ് ആധുനിക സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിലുള്ള ചില സത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടാകാം.

• കൃതജ്ഞത കുറയുമ്പോൾ, നാം ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
• ബന്ധങ്ങൾ അകലുമ്പോൾ, നാം ആഘോഷങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുന്നു.
• ആദരവ് കുറയുമ്പോൾ, ബോധവൽക്കരണ ക്യാമ്പയിനുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
• വിലപ്പെട്ടവ പലതും ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പതുക്കെ അപ്രത്യക്ഷമാകുമ്പോൾ, അവയെ താൽക്കാലികമായി വീണ്ടെടുക്കാൻ സമൂഹം ഒരു പ്രത്യേക ദിവസം നിർമ്മിക്കുന്നു.

ഇതാണ് ഇതിലെ വൈരുദ്ധ്യം. മാതൃദിനം മാത്രമല്ല, ഇന്ന് നാം ആഘോഷിക്കുന്ന പല ദിനങ്ങളും നമ്മുടെ തലമുറയുടെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെയാണ് നിശബ്ദമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

 

സമൂഹത്തിന്റെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന പത്ത് ദിനങ്ങൾ

1. മാതൃദിനം (Mother's Day):

തന്റെ മക്കൾക്കായി വർഷങ്ങളോളം ഉറക്കവും ആരോഗ്യവും സ്വപ്നങ്ങളും മാറ്റിവെക്കുന്നവളാണ് അമ്മ. എന്നാൽ പരസ്യങ്ങളും സോഷ്യൽ മീഡിയയും ഓർമ്മിപ്പിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് പലരും അമ്മയെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നത്. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോയ ത്യാഗങ്ങൾക്ക് പകരമായി വെറും ഒരു ദിവസത്തെ ആസൂത്രിത ആഘോഷം മാറുന്നു.

2. പിതൃദിനം (Father's Day):

മടുപ്പില്ലാതെ അധ്വാനിക്കാനും നിശബ്ദനായി പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടാനും അച്ഛൻ ബാധ്യസ്ഥനാണെന്ന് സമൂഹം കരുതുന്നു. അവർ അനുഭവിക്കുന്ന വൈകാരിക ഭാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആരും തിരക്കാറില്ല. എന്നാൽ വർഷത്തിലൊരിക്കൽ വരുന്ന ഒരു ഞായറാഴ്ച, അവർ തനിച്ച് ചുമക്കുന്ന ഭാരങ്ങളെ നാം ലഘുവായി ഒന്ന് ഓർക്കുന്നു.

3. ശിശുദിനം (Children's Day):

മക്കളെ ഭാവി വാഗ്ദാനങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോഴും താരതമ്യങ്ങൾക്കും മാർക്കുകൾക്കും സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കും ഇടയിലാണ് അവർ വളരുന്നത്. സ്വഭാവത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ അവരുടെ മാർക്കുകൾ അളക്കപ്പെടുന്നു. എന്നിട്ട് ഒരു ദിവസം മാത്രം അവർക്കായി ബലൂണുകളും പ്രസംഗങ്ങളും മത്സരങ്ങളും ഒരുക്കുന്നു.

4. അധ്യാപക ദിനം (Teachers' Day):

അധ്യാപകരെ യഥാർത്ഥത്തിൽ ബഹുമാനിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം വർഷത്തിലൊരിക്കലല്ല, ദിവസവും ജ്ഞാനത്തെ വിലമതിക്കും. പല അധ്യാപകരും വലിയ ആദരവോ പരിഗണനയോ ലഭിക്കാതെ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കിടയിലാണ് നാളെയുടെ വാഗ്ദാനങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്.

5. ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനം (World Environment Day):

മനുഷ്യൻ കാടുകൾ നശിപ്പിക്കുകയും പുഴകൾ മലിനമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അതിനെ പുരോഗതിയെന്നും വിളിക്കുന്നു. ശേഷം ഒരു ദിവസം തൈകൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചും പ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തിയും ഫോട്ടോകൾ എടുത്തും ആഘോഷിക്കുന്നു. ഭൂമിക്ക് വേണ്ടത് പ്രകടനങ്ങളല്ല, സംരക്ഷണമാണ്.

6. അന്താരാഷ്ട്ര വനിതാ ദിനം (International Women's Day):

പല സ്ത്രീകളും സ്വകാര്യമായി വലിയ ഭാരങ്ങൾ ചുമക്കുമ്പോഴാണ് സമൂഹം അവരെ പരസ്യമായി ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഹാഷ്‌ടാഗുകൾക്കും പൂക്കൾക്കും ഒരിക്കലും മാന്യതയ്ക്കും സുരക്ഷയ്ക്കും പകരമാവാൻ കഴിയില്ല.

7. ലോക മാനസികാരോഗ്യ ദിനം (World Mental Health Day): മാനസികാരോഗ്യം പ്രധാനമാണെന്ന് പറയുമ്പോഴും മാനസിക വിഷമങ്ങളെ സമൂഹം പരിഹസിക്കുകയോ തള്ളിക്കളയുകയോ ചെയ്യുന്നു. സത്യസന്ധതയേക്കാൾ പ്രകടനത്തിന് മുൻഗണന നൽകുന്ന സംസ്കാരത്തിൽ പലരും നിശബ്ദമായി കഷ്ടപ്പെടുന്നു.
8. തൊഴിലാളി ദിനം (Labour Day):

ആധുനിക ലോകം നിലനിൽക്കുന്നത് തൊഴിലാളികളിലൂടെയാണ്, എന്നിട്ടും പലരും അർഹമായ വേതനമില്ലാതെയും വിശ്രമമില്ലാതെയും ജോലി ചെയ്യുന്നു.  തമാശയെന്തെന്നാൽ, പലരും തങ്ങളെ ആദരിക്കാൻ വെച്ചിട്ടുള്ള ആ അവധി ദിവസം പോലും ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.

9. ലോക ജലദിനം (World Water Day):

ക്ഷാമം വരുന്നത് വരെ ജലം പരിമിതമാണെന്ന് നാം മറക്കുന്നു. പുഴകൾ മലിനമാക്കപ്പെടുന്നു. ശേഷം ഒരു ദിവസം ജലത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് ലോകം ഓർക്കുന്നു.

10. സഹോദര ദിനം (Siblings Day):

ആധുനിക ജീവിതം കുടുംബങ്ങളെ പോലും വൈകാരികമായി അകറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഒരേ വീട്ടിൽ വളർന്ന സഹോദരങ്ങൾ ഇന്ന് പഴയ ചിത്രങ്ങളിലൂടെയും വർഷത്തിലൊരിക്കലുള്ള പോസ്റ്റുകളിലൂടെയുമാണ് പരസ്പരം ബന്ധപ്പെടുന്നത്.

 

ആഘോഷങ്ങളെപ്പോലും സ്വാർത്ഥമാക്കിയ ഒരു തലമുറ

ആഴത്തിലുള്ള ആത്മബന്ധങ്ങളേക്കാൾ സ്വയം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന കലയിൽ ഈ തലമുറ പ്രാവീണ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു.

• നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന് എത്രത്തോളം തിളക്കം കൂട്ടാം എന്നതിനനുസരിച്ചാണ് നാം ബന്ധങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുന്നത്.
• മറ്റുള്ളവർക്ക് നമ്മെക്കുറിച്ച് എന്ത് തോന്നും, അല്ലെങ്കിൽ നാം എത്രത്തോളം മികച്ചവരായി കാണപ്പെടും എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ച് മാത്രമാണ് നാം ആളുകളെ ബഹുമാനിക്കുന്നത്.
• കൃതജ്ഞത പോലും ഇന്ന് സ്വകാര്യമായി ശീലിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പരസ്യമായി പ്രദർശിപ്പിക്കാനാണ് പലരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.

ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വൈരുദ്ധ്യം ഇതാകാം:

മറ്റുള്ളവരെ ഓർക്കാൻ നാം പ്രത്യേക ദിനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു, പിന്നീട് ആ ദിനങ്ങളെ നമ്മളെത്തന്നെ ആഘോഷിക്കാനുള്ള അവസരങ്ങളാക്കി പതുക്കെ മാറ്റി തീർത്തു.

മാതൃദിനം — ഭാര്യയോടുള്ള ആദരവായി മാറുമ്പോൾ

ഒരുകാലത്ത് മാതൃത്വം എന്നത് വീടിനുള്ളിൽ ലഭിച്ചിരുന്ന നിശബ്ദമായ അംഗീകാരമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ മാതൃദിന ആഘോഷങ്ങൾ വിചിത്രമായ മറ്റൊരു സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

പല ഭർത്താക്കന്മാരും ഈ ദിവസം ആഘോഷിക്കുന്നത് സ്വന്തം അമ്മയെ ആദരിക്കുന്ന മക്കളായല്ല, മറിച്ച് തങ്ങൾക്ക് മക്കളെ പ്രസവിച്ചു നൽകിയ സ്ത്രീയെ ആഘോഷിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരായാണ്. ഒരർത്ഥത്തിൽ, സമൂഹം ഒരിക്കലും സൃഷ്ടിക്കാത്ത "ഭാര്യാ ദിന"ത്തിന് പകരമായി മാതൃദിനം മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

റെസ്റ്റോറന്റുകൾ ദമ്പതികളെക്കൊണ്ട് നിറയുന്നു. സമ്മാനങ്ങൾ നൽകപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള അടിക്കുറിപ്പുകൾ വരുന്നു:

• "എന്റെ മക്കൾക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും നല്ല അമ്മ."
• "എന്റെ കുട്ടികൾക്ക് ഇതിലും മികച്ചൊരു അമ്മയെ കിട്ടാനില്ല."

മനോഹരമായ വാക്കുകൾ തന്നെ, എങ്കിലും ഇവിടുത്തെ ആദരവ് പോലും ആ സ്ത്രീയുടെ മാതൃത്വം "നമുക്ക്" എത്രത്തോളം ഉപകാരപ്പെടുന്നു എന്നതിനെ ചുറ്റിയാണ് നിൽക്കുന്നത്.

• അവൾ നമ്മുടെ മക്കളെ വളർത്തുന്നു.
• അവൾ നമ്മുടെ വീടിന് കരുത്ത് നൽകുന്നു.
• അവൾ നമ്മുടെ ജീവിതം സുഗമമാക്കുന്നു.

അതേസമയം, ബാക്കിയുള്ള 364 ദിവസങ്ങളിലും പല അമ്മമാരും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാത്ത ഭാരങ്ങൾ ചുമന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. വൈകാരികമായ തളർച്ച, പരിഗണിക്കപ്പെടാത്ത അധ്വാനങ്ങൾ, മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ട സ്വപ്നങ്ങൾ... പരാതികളില്ലാതെ അവർ ഇന്നും നൽകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

പിതൃദിനം — അച്ഛനെ ആഘോഷിക്കുന്നതോ നമ്മളെത്തന്നെ ആഘോഷിക്കുന്നതോ?

പിതൃത്വം എന്നത് ഒരുകാലത്ത് നിശബ്ദമായ അന്തസ്സായിരുന്നു. അച്ഛന്മാരുടെ ത്യാഗങ്ങൾ കുടുംബങ്ങളെ ചേർത്തുനിർത്തി. ഇന്നത്തെ പിതൃദിനം മറ്റൊരു വൈരുദ്ധ്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു.

പലർക്കും ഈ ദിവസം സ്വന്തം അച്ഛനെ ആദരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, "ഞാൻ ഈ കുടുംബത്തിന്റെ ഗൃഹനാഥനാണ്" എന്ന് സ്വയം ആഘോഷിക്കാനുള്ള അവസരമായി മാറുന്നു.

ഫോട്ടോകൾ വരുന്നു, ആശംസകൾ എത്തുന്നു. എന്നാൽ ഇതിനിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചില ചിന്തകളുണ്ട്:

• "എന്റെ കുടുംബത്തെ നോക്കൂ."
• "ഞാൻ കെട്ടിപ്പടുത്ത ജീവിതം നോക്കൂ."
• "എനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ഈ ലോകം നോക്കൂ."

അച്ഛൻ എന്ന പദവി പോലും പലപ്പോഴും സ്വന്തം പ്രതിച്ഛായ വർദ്ധിപ്പിക്കാനുള്ള ഒന്നായി മാറുന്നു. 

 

ഉപസംഹാരം

ഒരുപക്ഷേ ഈ പ്രത്യേക ദിനങ്ങൾ വെറും ആഘോഷങ്ങൾ മാത്രമല്ല, അവ കണ്ണാടികളാണ്. സമൂഹം എവിടെയാണ് പരാജയപ്പെട്ടതെന്നും എന്തൊക്കെയാണ് മറന്നുപോയതെന്നും അവ നമ്മെ കാണിച്ചുതരുന്നു.

മാതാപിതാക്കളെ ബഹുമാനിക്കാനും പരിസ്ഥിതിയെ സംരക്ഷിക്കാനും തൊഴിലാളികളെ വിലമതിക്കാനും ബന്ധങ്ങൾ നിലനിർത്താനും ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകൾ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു സംസ്കാരമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരോഗ്യകരമായ സംസ്കാരം.

നാം കാര്യമായി ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന ബോധ്യമുള്ളതുകൊണ്ടാകാം, നാം കൂടുതൽ ബോധവൽക്കരണങ്ങളും ഹാഷ്‌ടാഗുകളും പ്രത്യേക ദിനങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

വാൽക്കഷ്ണം:

"ഈ ജനം അധരങ്ങൾകൊണ്ട് എന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവരുടെ ഹൃദയം എന്നിൽനിന്നു ദൂരത്തു ഇരിക്കുന്നു." -  മത്തായി 15:8

"കുഞ്ഞുമക്കളേ, നാം വാക്കുകൊണ്ടും നാവുകൊണ്ടുമല്ല, പ്രവൃത്തികൊണ്ടും സത്യംകൊണ്ടും സ്നേഹിക്കുക."  - 1 യോഹന്നാൻ 3:18

Read in English

Personal Profile and Pages: https://sites.google.com/view/philipose-create

See the New Release, Trekking the Tribal Trail Click Here 

My Focus on People Groups 

https://sites.google.com/view/focusonpeople 

My YouTube Channel